قانون 50/30/20 برای بودجه ماهانه؛ ساده اما قابل اجرا
یک قاعده ساده برای تقسیم درآمد که بدون جدول پیچیده، سقف مشخصی برای نیازها، خواسته‌ها و پس‌انداز می‌گذارد.
خیلی از بودجه‌ها در هفته دوم ماه شکست می‌خورند، چون از اول بیش‌ازحد دقیق و سخت‌گیرانه ساخته شده‌اند. قانون 50/30/20 یک نقطه شروع ساده است: نصف درآمد برای نیازهای اصلی، سی درصد برای خواسته‌ها و بیست درصد برای پس‌انداز و پرداخت بدهی.
50 درصد برای نیازها
نیاز یعنی چیزی که نبودش زندگی روزمره را مختل می‌کند: خانه، خوراک، درمان، رفت‌وآمد ضروری و اقساط. این بخش نباید با خریدهای دلخواه قاطی شود. اگر اقساط بیشتر از نصف درآمد است، بودجه نیاز به بازنگری جدی دارد.
30 درصد برای خواسته‌ها
تفریح، رستوران، خرید لباس غیرضروری و اشتراک‌های سرگرمی اینجا قرار می‌گیرند. حذف کامل این بخش معمولاً جواب نمی‌دهد؛ سقف‌گذاری واقعی بهتر از صفر کردن است.
20 درصد برای آینده
این بخش برای پس‌انداز، سرمایه‌گذاری و پرداخت پیش از موعد بدهی است. حتی اگر در ماه‌های اول فقط پنج درصد ممکن باشد، همان را ثابت نگه دار و بعداً بالا ببر.
چطور در دخل اجرایش کنیم
سه پاکت اصلی بساز: نیاز، خواسته و آینده. دسته‌های مخارج روزانه را به پاکت مربوط وصل کن. آخر ماه، مصرف واقعی هر پاکت را ببین و سقف‌ها را برای ماه بعد تنظیم کن.
نکتهٔ آخر
قانون 50/30/20 قرار نیست همیشه دقیق باشد. قرار است یک زبان مشترک بین درآمد و تصمیم‌های روزانه بسازد.